28 Ağustos 2026 Cuma

O An: Kavuşmalar Senfonisi



Yirmi sene sonra bana doğru geldiğin o anı düşünüyorum sevgilimm

Yılların içinden geçip biriktirdiğimiz bütün özlemleri, sustuğumuz bütün cümleleri ve
Birbirimize söyleyemediğimiz bütün sevgi sözcüklerini döktüm dilimden
Yirmi yılın dökülüşü nasıl da hüzünle aktı içimden
O anda aklımın sinemasından geçti bütün geçmiş an an

Senin o bakışın işte sanki ruhun sonsuzluğu bir bakıma
Yirmi yıl boyunca hayalini kurduğu bir kavuşma insana pembe bir düş gibi gelmez mi?
Ve ben senin kalbinin bir köşesinde saklanmışsam
Ve sen her sabah biraz daha büyüyen bir özlemle uyanmışsan
Bana gelmenin ağır yalnızlığını yaşamışsan içinde şimdi çoksun inan bana sevgilimm, çok
Ve ben de o yalnızlığın içinden kurtulup o ana odaklandığımda çokluğumu hissetmiyor muyum sanıyorsun?

Sen ben artık çoklarcayız sevgilimm

İstanbul'un bütün sokakları konuşmaya başladılar ağır ağır o gece sabaha kadar
Ne çok yalnızlıktı şehir benim için bir bilsen sevgilimm

Dünyanın bütün sesleri bir anda susacaktı sen geldiğin için
Ben yalnızca senin bana doğru attığın her adımın sesini duyacaktım
Yalnız sen sevgilimm yalnız sen ve senin ayrıcalıklı seslerin güzelliğin

Yıllar da geçse o his kalbimde yaşlanmıyor kadınımm
Zaman saçlarına, yüzüne, ellerine dokunsa bile tuhaf bir ayrıntı seziyorum sende
Ruhunun ruhuma dokunduğu o incelik değil mi seni bana bağlayan?

Hoş geldin sevgilimm nicedir bekliyordum hoş geldin

Geçmişte kalan bütün ayrılıkların, bütün suskunlukların, bütün yanlış zamanların ve
Bir türlü aynı yerde buluşamayan hayatlarımızın aslında bizi bu ana hazırladığını düşüneceğim

Bu bir kavuşmalar senfonisi

İşte o an bütün sarılma isteğimi, bütün özlemi, bütün sevgiyi ve bütün kırgınlıkları tek bir nefeste içime çekerek sana nasıl aktığımı hatırla

O sarılış, yirmi yıl boyunca birbirini arayan iki kalbin nihayet aynı yerde buluşması oldu
O sarılışta geçen bütün zamanın hesabı kapandı geceler anlamını buldu

Ve şimdiden bakınca o özleme sevgilimm yılların bekleyişini kim bilir kaç defa yazıp yazıp sildiğim romanlarda gezmedim mi?

Ah, o ayrılık içimdekileri sayfalara harf harf dayatmadı mı onca yıl?

İşte ben en çok o anı seviyorum hayalimde
Senin yirmi yıl sonra bana doğru geldiğin o an
Benim bütün geçmişimi gözlerimin önünden geçirip sana doğru yürüdüğüm ve sonunda
Ellerinin ellerime, gözlerinin gözlerime, kalbinin kalbime değdiği o birkaç saniye

Seni yirmi yıldır bekleyen bütün gecelerimle
Bütün dualarımla, bütün özlemlerimle,
Ve işte sana söylemek için sakladığım sözler harflendi içimde
Sunuyorum çiçeğim, kazınsın kalbine:

Ve eğer bir gün yollar biter de
Aynı sabaha uyanırsak,
Bütün uzaklar
Bir tek gülüşünde eriyip gidecek

23.08.2026

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder