Düşülke

A.'ya...
Çocukluğum, ilkgençliğim, yetişkinliğim
senin güzelliğinde yaşam buldu. Ve fakat sana
bu şiiri adamaktan başka bir şey yapamadım. 
Bağışla beni!

Sadece sana yazdığım şiirlerden bir kitap yapacaktım
Şimdi o anı içimde buruk bir şiir gibi ansıyorum

Çünkü şimdi sen yoksun ve yokluğun bana uzak, çok uzak bir ülke
O ülkeye ulaşmak için bütün şiirlerimi yakabilirdim
Bir tek sen ben o uzak masal şehrinde bir arada
Bir düş işte benimki

Senden sonra bir düş ülkesi kurdum içimde
Sokakları, caddeleri, oranın göğü yeri sen kokan
Geceleri gözlerinin kısıklığında ağlayan bir ülke

Orada zaman durmuş sanki sevgilimm
Saatler senin görüntünü donduruyor ve
Her sabah ben yeniden âşık oluyorum o gözlerine 

Bir evimiz var misal, deniz geçiyor içinden
Penceresine ay doğuyor her akşam hüzünle
Orada özlem de yok sevgilimm, nasıl bütünüz iki bedende

Sonra sen sabah gün doğumundan dönüyorsun açılıyor gönlüm
O anda sanki bütün dünya susuyor sadece sen konuşuyorsun kalbime
Sevgilimm

Belki o ülkede doyamadığım ellerine doyuyorum sevgilimm
Başını omzuma koyduğun an yalnızlığımdan kurtuluyorum

Ne uzaklık var ne ayrılık o düşülkesinde kavuşmanın sonsuz evreni

Zaman zaman gerçeklerden kaçıp o ülkeye sığınıyorum işte
Düşler ve gerçekler aynı olmazmış sevgilimm ne acı değil mi?

Ama düşler diyorum ve gözlerimi kapatıyorum sen çıkıyorsun karşıma
Yine yeni yeniden sen ve her gün sabahtan akşama seni yürüyorum şehrin ücra yerlerinde

Gelgelelim ki gelgelelim sevgilimm istiyorum ki bir gün o ülke düş olmaktan çıksın
Huyun huyuma huyum huyuna uysun sonsuz güzellikler serelim dünyaya

Ve güzelimm, çiçeğimm
Mis kokulu kadınmm
Benim en güzel ülkem hep sana çıkan yollar sevgilimm

İşte o zaman uzanıp sonsuz bir göğü tutuyor kalbim
O güğün sonsuzluğunda senin güzelliğin

12.08.2026