Yazarken de okurken de ötekiyle kurulan empati duygusu sizi çevreler durur. Bak böyle de düşünülebiliyormuş der durursunuz bu iki eylem esnasında. Fakat her empati kurduğunuz figürü sahipleneceksiniz diye bir durum söz konusu değil söz ettiğim. İnanç olarak, tutum olarak, kültür olarak o ötekinden çok başka dünyalardan bakıyor olabilir insan hayata. Burada hayatın zenginliğini görebilmektir asıl mesele. Ve o zenginlik atgözlüklerimizi çıkarmamıza ve daha özgür olmamıza sebebtir. Bu biraz da felsefi bir meseledir. Şöyle: Yazmak ve okumak uğraşı iyi bir insan olmaya çalışmaktır.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder