Gülüşün Eski Bir Uygarlığın Kıyısına Çiçek Açıyor

Gülüşün
Eski bir uygarlığın kıyısına
Çiçek açıyor sevgilimm
Binlerce yıldır sulanmamış topraklar bereketleniyor

Bir tapınağın sütunlarında rüzgâr ılık esintisiyle
Adını fısıldıyor

Gülüşün var ya sevgilimm
Karanlık ve çorak uygarlıklara ışık oluyor

İşte o anlarda zaman biraz daha yavaşlıyor
İçimdeki yıkık kentler yeniden kuruluyor

Ve ben binlerce yıllık yalnızlığın ortasında
O gülüşüne rastlamak için geziyorum kentleri

Bir gün beni ararsan o yıkık taşların arasında
Bil ki gülüşünü ezberliyor aklımın sineması

Sen gülünce bütün geçmiş geleceğe çıkıyor
Nicedir o gelecek zamanlar sevgilimm ah o gelecek zamanlar
Eski bir uygarlığın deniz kıyısı kasabasında kavuşalım
Gülüşünü getir olur mu sevgilimm

10.09.2026