Her köşe başında
Seni görecekmişim gibi
Yavaşlıyor adımlarım
Sonra yokluğun
Sessizce dokunuyor omzuma
Bakıyorum kimseler yok
Mor menekşeler koparıyorum
Birden bire
Yıldızlar kayıyor dağınık yalnızlığımdan
İnsan özlediğini aramaktan
Vazgeçmiyor sevgilimm
Sen yoksun diye şehirler yaşamayı kesmezler
Gelgelelim senin yokluğunun başladığı yerde
Bir yaşamamak geliyor kalbime yerleşiyor
Ne acı, değil mi sevgilimm?
Sonra adın geliyor aklıma
Hatırla, sen yaşamayı seviyordun sevgilimm
İşte o zaman bir yaşamak çıkageliyor konuyor
Kalbimin ritmi değişiyor
Seni yaşıyorum şehrin en ücra yerlerinde
Issız ve yağmurlu
09.09.2026
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder