Hayatın anlamı hakkında düşünüyorum. Tarih boyunca düşünülegeldiği gibi. Kimler düşünmemiş ki hayatın anlamını… Edebiyatçılar, felsefeciler, bilim adamları, sanatçılar, din adamları...Bir organizma nasıl tutunur hayata, bunu da düşünmeden edemiyorum. Bu organizmalar içinde insan, hayata tutunmanın dışında, hayatın anlamı üzerine de düşünmekten geri kalmamış.
İnsanın kendine birtakım anlamlar üretmesi önemlidir. Örnekse edebiyat gibi uğraş alanları edinilebilir. Anlamlar yaratabilir insan kendisine. Aksi halde hayat anlamsızlaşır ve hayatın anlamını insan çok daha kolayca kaybeder. Bu insanı intihara da sürükleyebilir.
Öte taraftan hayatın anlamını tek bir sebebe bağlamak da olmaz. Birçok yaklaşım geliştirilebilir. Birileri hayatın anlamını Tanrı arayışında bulabilir. Kimileri aile bağlarında, kimileri insanlara yardım etmede, kimileri ise bir ihtirasın peşinde koşmak diyebilir. Kuşkusuz hepsi değerlidir ve fakat hepsi de bir kaostur aslında. Yaşamın üzerimize üzerimize acı ile geldiği ortadayken, bir kendini kandırma biçimi bunlar. Fakat hayatta kalmak için de bir sebep!
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder